قید های پرسشی ” why , where , how , when ” در ابتدای عبارات پرسشی قرار میگیرند. این سوالات را می توان با یک جمله یا عبارت پیش فرض پاسخ داد. بعد از یک قید پرسشی در یک سوال، شما باید جای فعل و فاعل را عوض کنید به صورتی که اول فعل باشد و بعد از آن فاعل.

Continue reading →

چگونگی انجام یک کار را قید حالت شرح میدهد. مثلا ” چنگیز خیلی سریع رانندگی میکرد” در این مثال خیلی سریع قید حالت است؛ و برای فهمیدن آن کافیست این سوال را بپرسید ” چنگیز چگونه رانندگی می کرد ؟ ” . محل قرار گیری قید حالت بعد از فعل اصلی یا بعد از مفعول است.

Continue reading →

قید زمان ، زمان وقوع یک اتفاق را بیان می کند. همچنین مدت انجام و تعداد دفعات تکرار را مشخص می کند. قید زمان غیر قابل تغییر هستند و آنها به شدت در زبان انگلیسی رایج اند.  محل قرار گیری قید های زمان در جمله یک استاندارد مشخص دارد و البته به این بستگی دارد که مفهوم کلی عبارت چه زمانی را به ما نشان دهد.

Continue reading →

ضمایر اشاره نشان می دهد که شیء، رویداد و یا جسم در ارتباط با سخنران است. آنها می توانند به پدیده های جسمانی و روحی نزدیک یا دور اشاره کنند. زمانی که در مورد یک رویداد صحبت می کنیم، اغلب ضمایر اشاره نزدیک برای حال حاضر استفاده می شود در صورتیکه ضمایر اشاره دور به گذشته اشاره می کنند.

Continue reading →

در زبان انگلیسی دو حرف تعریف نامعین وجود دارد : a و an. حروف تعریف نا معین نیز مانند دیگر ضمایر غیرقابل تغییر می باشند. با توجه به اولین حرف کلمه بعد از ضمیر و با در نظر گیری صدای ان از a یا an استفاده می کنیم. زمانی از a استفاده می کنیم که اولین حرف کلمه بعدی یک صامت باشد و یا با u یا eu ای که صدای you بدهند آغاز شود. زمانی از an استفاده می کنیم که اولین حرف از کلمه ی بعدی با یکی از حروف صدادار (a,e,i,o,u) و یا با یک h بی صدا شروع شود.

Continue reading →

اسم تعریف the در زبان انگلیسی بسیار رایج است، هنگامی که سخران از قبل بداند که شنونده از قبل می داند که او به چی چیزی اشاره می کند. سخنران ممکن است این را به دلایل مختلف باور داشته باشد، بعضی آنها در زیر ذکر شده اند.

Continue reading →