اسم مصدر دقیقا به شکل وجه وصفی معلوم است، اما خوب است که تفاوت این دو را بدانیم. اسم مصدر همیشه کارایی اسم را دارد (با اینکه شبیه به فعل است). برخی کارایی‌های اسم مصدر در این صفحه معرفی شده‌اند. در صفحه‌ای دیگر، افعالی که همراه با اسم مصدر می‌آیند را گفته‌ایم.

کاربرد های زمان آینده ساده

آینده ساده به زمانی پس از زمان حال اشاره می کند، و حقایق یا اطمینان را بیان می کند. در این مورد هیچ “نگرشی” وجود ندارد.

اسم مصدر معمولا پس از افعالی کاملا متفاوت استفاده میشود. مهمترین‌ این افعال در جدول نشان داده شده است. بعد از این افعال به جای اسم مصدر میتواند اسم به کار رود.

زمان آینده کامل به یک عمل کامل شده در آینده اشاره میکند. وقتی ما از این زمان استفاده میکنیم، در واقع داریم خودمان را در آینده تصور میکنیم و به عملی نگاه میندازیم که در آینده تکمیل میشود و اغلب با بیان زمان به کار برده میشود.

گذشته کامل استمراری شبیه به حال کامل استمراری است اما به زمانی در گذشته اشاره میکند که زودتر انجام شده است و مثل زمان حال کامل استمراری ما بیشتر به فرآیند عمل اهمیت میدهیم.

گذشته کامل به زمانی قبل از گذشته اشاره میکند. این زمان برای این استفاده میشود تا مشخص کند یک اتفاق قبل از اتفاقی دیگر در گذشته رخ داده است.